'21 yıldır Blumia ile mücadele ediyorum'

Cem Boyner’in ikiz kızlarının blumia hastalığıyla mücadele ettiği ortaya çıktı.

'21 yıldır Blumia ile mücadele ediyorum'

Cem Boyner’in ikiz kızları Elif Boyner ve Ayşe Boyner’in 21 yıldır blumia (yediklerini kusma) hastalığıyla mücadele ettiği ortaya çıktı. İkizlerden Elif Boyner, bu rahatsızlığa çare bulmak için dünyaca ünlü bilim insanı Dr. Joe Dispenza’nın terapi merkezine gitti. Boyner, terapi sonrası hayatının değiştiğini söyledi.

Cem Boyner'in ikiz kızları Elif ve Ayşe Boyner'in 21 yıldır blumia (yediklerini kusma) hastalığıyla mücadele ettiği ortaya çıktı. Bu rahatsızlığa çare bulmak için dünyaca ünlü bilim insanı Dr. Joe Dispenza'nın terapi merkezine giden Elif Boyner, yaşadıklarını Dispenza'nın Youtube kanalında anlattı. Nörobilimci Dr. Joe Dispenza, bilincin gerçeklik üzerindeki etkisini inceleyen çalışmalarıyla tanınıyor. Düşüncenin gücü ve enerji merkezi çakralara odaklanan bilim insanının kitapları da bulunuyor.

İşte Elif Boyner'in anlattıkları;

Bir ikiz kardeşim var ve şu an 34 yaşındayız. 21 yıldır yeme bozukluğu blumia ile mücadele ediyoruz. Bunu yüksek sesle söylediğime inanamıyorum çünkü bundan bahsetmek çok utanç vericiydi. Ama artık iyileştim ve bu rahatsızlıktan söz etmem de kolaylaştı.

Blumia ile savaştığımız 21 yılda, tüm terapi yöntemlerini denedik. Ama hiçbiri pek etkili olmadı. Bir de şöyle bir sorunumuz vardı: İkizimle birimizin durumu iyiye gittiğinde diğeri kötüleşiyordu. Bu sadece blumia'da değil, iş ve ilişki gibi konularda da böyleydi.

Bir arkadaşım beni Dr. Joe Dispenza ile tanıştırdı. 'Kaybedecek bir şeyim yok, neden denemeyeyim ki?' dedim. Kardeşimin de benimle birlikte bu terapiye katılmasını istedim. Çünkü ben iyileşirken onun dibe vurmasından korkuyordum. Bana 'Sen yap, neler olacağına bakalım' dedi.

İyileşme grubunda hayatımın en sihirli saatini yaşadım. Aslında blumia, teslim olmakla ilgili bir şey. Teslim olmuyorsanız ondan kaçıyorsunuz demektir. İyileşme grubundaki o an, kendimi doğal olarak teslim olmuş buldum. Çok güçlü bir histi. Oradan çıktığımda tamamen iyileştiğimi biliyordum.

O günkü terapinin sabahında bir atak geçirmiştim. Hiçbir şey yemek istemiyordum çünkü yediklerimi kusacağımı düşünüyordum. O gün ise o hissin tamamen kaybolduğunu fark ettim. Normalde böyle bir atak geldiğinde, kusma hissi o gün ve ertesi gün de geçmezdi. Hemen kardeşimi aradım ve kendisini nasıl hissettiğini sordum. Bana şöyle dedi: 'Biliyor musun, dört gündür, ilginç bir şekilde yiyeceklerle hiç sorun yaşamıyorum. Sen orada ne yapıyorsun öyle! Bir şeylerin tamamen değiştiğini hissediyorum.' (SABAH)

Sayfa Derleme Süresi: 8.2407 saniye